Afkicken

Het leven kent vele verleidingen, en voor je ’t weet ben je zomaar verslaafd. Aan alcohol bijvoorbeeld. Hoewel ‘een pilletje’ nu veel hotter schijnt te zijn. Aan chocola. Aan patat, met heeeeel veel mayonaise. Aan shoppen. Aan Youtubefilmpjes kijken. Aan whatsappen. Gelukkig ben ik niet aan al deze dingen verslaafd, maar je zou mij wel zomaar afwisselend chocola en patat-met-veel-mayo etend, met veel tassen van leuke merken aan beide armen, al whatsappend op straat kunnen tegenkomen. Dat kan best minder, ben ik helemaal met u eens. Maar ja, hoe doorbreek je zo’n patroon? Gelukkig heb ik daar wat hulp bij. Ik ben begonnen met de cursus ‘Lichter Leven’ van Bridgeman en ik probeer mij de Bridgeman Methode stap voor stap eigen te maken en de elf stappen naar een gebalanceerd leven te zetten. Daar komt van alles bij kijken. Onder andere dat je breekt met een aantal gewoontes en jezelf nieuwe gewoontes eigen maakt. Dat betekent onder meer sporten, yogales nemen, inspirerende boeken lezen en gezond eten, allemaal heel fijn. Maar ook: zo min mogelijk tv kijken, alcohol beperken en proberen te ontspannen tussen afspraken door. Dus: niet steeds met die telefoon bezig zijn. Dat laatste zal voor menigeen een makkie zijn, maar voor mij is het echt flink wennen. Zonder dat ik er erg in heb, kijk ik talloze malen per dag op mijn telefoon. Om te zien of iemand mijn berichtje al heeft gezien, of er nog mails zijn binnengekomen, of ik oproepen heb gemist, en anders wel om zelf te bellen en berichten de wereld in te slingeren, waar de wereld natuurlijk ook echt op zit te wachten. Als ik uit een overleg kom, het theater uitloop, de bioscoopzaal of het restaurant verlaat, is het eerste wat ik doe: op mijn telefoon kijken. Want: ik kán iets gemist hebben. Eerlijk gezegd kan ik mij – terwijl ik in het theater, restaurant, overleg, de bioscoop zit – maar zelden bedwingen om tussendoor toch niet even op mijn telefoon te kijken. Tjsa, ik geloof dat ik goed pas in de categorie heavy cases. Nu is er een duidelijke aanleiding om daarmee te stoppen. Ik heb me immers gecommitteerd aan het programma, en wat zijn een paar weken op je hele leven? En ik moet zeggen: tot nu toe gaat het best goed. Vooral als De Telefoon niet in mijn gezichtsveld ligt. Best lekker rustig eigenlijk. Ik kan dit. Dat vertrouwen groeit alleen maar, zeker nu ik ook heb geconstateerd dat ik best tien minuten per dag stil kan zijn. Da’s een persoonlijk record. Het Guiness Book of Records heeft al interesse getoond…

Monique Ooms

Comments are closed.